Po pierwsze i najważniejsze – mam bilet na Flogging Molly. 9 czerwca 2k9tego roku będą w Progresji. Bilety tanie – 45 zł, odległość od akademiku – znikoma. Mam tek koncert pod samym nosem i wstyd byłoby nie iść!

No.

Po następne: mam mnóstwo roboty. mam takie mnóstwo roboty, że pisanie o tym na blogu jest stratą cennego czasu, który powinnam spędzić ucząc się i odrabiając lekcje. Z fizyki zalicyłam jedne laboratoria. Great success. Dostałam trzy z kropką, która podobno oznacza wyrok śmierci.. Cóż. Jeśli tak, to jest jak wyrok śmierci na człowieku chorym na raka. Ogólnie prze-kichane.

W środę ognisko/grill. Pójdę może, czemu nie w końcu, right? Zastanawiam się czy oddać krew. W sumie mogę, nieprawdaż? Prawdaż. To i może pójdę, fajnie będzie. mam nadzieję, że nie odeślą mnie tym razem z niczym, a raczej z całą krwią nadal w ciele.

Siedzę u Towarzysza, powoli się uczę, dziś tłusty czwartek, o czym przypomniała mi nasza-klasa. Wczoraj wieczorem na n-k wlazłam wszystkim moim znajomym na profile. A co mi tam. A przynajmniej sobie popatrzyłam kto do jakiej szkoły poszedł, z tych, którzy w ogóle gdzieś poszli. Niektórzy nie poszli z lenistwa chyba, bo uczyli się całkiem nieźle, a przynajmniej nie gorzej niż choćby ja, a ja się przecież dostałam. Choć może po prostu postawili na jakąś szkołę jedną, która pewnikiem miała być, a tu kicha. Tak jak bym i ja wylądowała, gdybym tylko do pewnika – Politechniki Poznańskiej papiery zamierzała składać. Tam się nie dostała, na szczęście wcześniej był WAT. ^^ A wracając do ludzi.. Inni nie poszli z braku umiejętności, choć takich z brakiem to w sumie bardzo mało, albo wręcz wcale, ;P bo z tego co pamiętam, to nie przypominam sobie nikogo, gdzie widząc brak szkoły pomyślałabym “ano tak”. No a reszta nie poszła, bo nie miała jeszcze matury, albo pisała ją dawno, w czasach, gdy studia nie były tak podstawowe.

Z tego nic nie wynika co piszę. Większość ludności poszła do Poznania, na polibudę, UAM, czy Uniwersytet Ekonomiczny. Potem Konin – PWSZ. Następnie Toruń – kilka osób, Warszawa – dwie (w tym ja), jedna osoba we Wrocławiu i jedna w Łodzi. W sumie wszystko niedaleko, chociaż to “niedaleko” to zależy pewnie od osoby. Jako że mam do domu w linii prostej ponad 200 kilometrów, do Towarzysza z Warszawy 180 w innym kierunku, to Polska mi zmalała. Fajnie jest, mam Internet i mogę sobie połączenia szukać wszędzie. No i wertując mapy odległości straciłam wątek. :->

Siedzę sobie u Towarzysza, powoli się uczę, choć raczej mało skutecznie, jak widać. Bo Internet jest, w dodatku szybki, dlatego mogę szybko pisać. ;P Nie no. Ale Net, ten Net.. Z jednej strony fajnie, okno otwarte na świat, znajomi, forum ActionMagowe, słownik pod ręką i na oku, razem z encyklopedią, radiem, notatkami, fajnie mówić: “jestem uzależniona i dobrze o tym wiem, więc czuję się w pełni usprawiedliwiona i mogę sobie bezkarnie w Necie przesiadywać, takim ćpun”. Ale z drugiej strony.. rzadko, no ale jednak, zdarza się. Kilka razy się zdarzyło, że aż pomyślałam, “niech koleżanka pożyczy ode mnie kabel, bo się uczyć nie mogę!”. No i nie uczę się. Teraz jeszcze jakoś ujdzie, bo mam notatki na kartkach, więc kompa mogę nie włączać, ale jak przeczytam własne i zabiorę się za fullwypasione zeskanowane przez kogoś, a nie wydrukowane, to zrobi się cienko. Choć zresztą, przecież i tak nie czytam nawet tych papierowych.

A przydało by się, nie powiem. Profesor doktor habilitowany inżynier został wyrzucony z Politechniki Warszawskiej, bo wszystkich oblewał. U nas go zatrudnili i cóż rzec – kontynuuje. ^^ Kilkadziesiąt osób nie dopuszczono do egzaminu, bo nie zaliczyły ćwiczeń. A pisemny to już tylko dwudziestoosobowa garstka zdała. O ustnym nie mam informacji. Od razu po pisemnym się na Gmailu głosy odezwały, żeby i z WATu gościa wyrzucić, ale jestem przeciw! Po pierwsze – jest dobry, po drugie – jest bardzo dobry, po trzecie – i tak musimy to wszystko umieć w stopniu zaawansowanym (i profesor mówił o tym), po następne – strasznie mi to wjeżdża na ambicję, kiedy mało kto coś potrafi. No i wtedy się bardziej przykładam.. a przynajmniej zamierzam, bo na razie to cieniutko z tym. -.-

O szkole już było, hmm.. No to siedzę sobie u Towarzysza i piszę bloga zamiast skorzystać z okazji, że wstałam wcześniej i nie wróciłam do łóżka spać po odjeździe wszystkich domowników do szkół, i się uczyć. “Ano trudno”, myślę sobie, ale później pożałuję. i ta świadomość wcale nie sprawia, że bardziej mi się chce. Nie wiem, może potrzeba mi innej motywacji. Oczywiście zamierzam się uczyć w drugim semestrze regularnie, nie na ostatnią chwilę i tak, żeby umieć. Ale już nie miało być o szkole.

No ale jednak.. To siedzę u Towarzysza już prawie tydzień, nie licząc kilku godzin, bo przyjechałam po dwudziestej w zeszły czwartek. Każą mi jeść, a mnie się nie chce rano jeść za bardzo. Pan Tata sobie ze mnie żartuje, aż mam chęć rzeczywiście – nie zjeść co prawda, ale pozbierać śniegu trochę z podwórka i rzucić gdzieś indziej. -.- Tak jakbym ja musiała nie wiadomo ile tego jedzenia wchłonąć. A ja wolę wieczorem, choć to niezdrowo, ale akurat wtedy czuję chęć na jedzenie. Nie wiem, bo to pora obiadowa może, jak się ma tak zegar biologiczny ustawiony. Wspominałam już może o tym? Wstaję późno i chodzę spać późno. I nic w tym dziwnego nie ma.

Dobrze, że szkic wpisu się sam zapisuje, bo mi myszka spadła na podłogę i kliknęła, zamykając jednocześnie okno Firefoxa. Słucham Mozarta, bo miałam się uczyć. A nie. Słucham Mozarta, bo innego czegoś mi się nie chce, bo się zbrzydnie i głowa mnie rozboli. Zadzwonili do Dziadka, żebym sobie posłuchała. W przyszłości jak będę stara i obolała, może nawet na wózku, to też będę siedzieć w Necie. jak mi starczy refleks pozwoli, to sobie i w gry pogram nawet. A ostatnio mnie chęć naszła na Unreal Tournamenta, ale 2003 raczej, bo bez pojazdów. Chociaż w późniejsze też bym mogła, przecież samemu się wybiera w co gra.

Mamy plan zajęć. Fizyka mnie boli, ale muszę to przeżyć jakoś i się nauczyć, bo egzamin będzie, a nie jakieś tam zaliczenie. :/ I podobno rachunek wyrównawczy jest trudny, ale to jak zobaczę, to ocenię. Jest też język angielski, ciekawe na jakim poziomie i czy trudny. I różne przedmioty mające geodezję i tym podobne w nazwie. I praktyki w Opatowie w lipcu. Będzie ciekawie, co niekoniecznie znaczy, że miło i przyjemnie.

Ciul, zrobię sobie przerwę i wymyślę postać do sesji w realiach Fallouta. Swoją drogą ciekawa idea..

Tak, wiem, że kolory z kapelusza.

Jak super i bajerancko jest walnąć sobie bloga z muzyczką, nie? Włączam takiego i natychmiast zamykam, żeby nie robić sobie wstydu wieśniackimi dźwiękami, aż tak mnie treść nie interesuje, żebym to znosiła.

Siedzę na WATcie. Wczoraj się sprowadziliśmy do akademiku, warunki niestety gorsze, co jest zrozumiałe, bo to akademik, a nie – jak przedtem – hotel. Najgorsze jest chyba to, że nie ma kibla/łazienki prywatnej, pokojowej, tylko publiczna jest i w dodatku koedukacyjna. Nie ma to jak iść za potrzebą i mijać po drodze płeć męską załatwiającą potrzebę. Co jak co, ale to pisuary powinny być dalej od drzwi.
no cóż, nie mnie będą oglądać przechodnie.

Grupa moja jest mało zgrana. Zauważam też, że ta druga, czyli pierwsza z numeru, jest fajniejsza. W sensie – dane mi było zapoznać się lepiej z osobami z tamtej, niż z mojej. No ale nic tam.. Na wf trzeba mieć jednolite stroje. Bierzemy białe koszulki i czarne rybaczki, jako że koloru np. niebieskiego są milijony odcieni. Biel jest bielą, a czerń czernią, przynajmniej przed pierwszym WFem. i tak będziemy wyglądać różnie, bo różne są spodni i t-shrtów kroje.

A rezonans nic nie wykrył, choć efektów z tabletek nie widzę.

Nie dostałam sie na Politechnikę Warszawską, co nie jest niespodzianką, a także na SGGW, co niespodzianką – i to niemiłą (o dziwo ) jest. Za to zaskoczyli mnie na WATcie, ogłaszając, że się dostałam na geodezję i kartografię. łał. xP

Tyle, że teraz muszę wybrać między tym, a Politechniką Poznańską, w której wyniki będą dopiero 25 lipca. Ale może iść bez czekania dłuższego na WAT, bo znów się zaskoczę i nie dostanę mimo pewnosci.. A Warszawa mi odpowiada. Się pomyśli.

Ok, idę na WAT. ^^